Lukier królewski do pierników jest bardzo trwały, dlatego nadaje się do szczegółowych dekoracji. Pięknie przyozdobi nasze świąteczne pierniczki, które możecie wykorzystać jako smaczny upominek dla najbliższych.

A przy okazji zdobienia warto zapoznać się z etykietami produktów, za pomocą których ozdabiamy nasze wypieczone łakocie. Co kryją w swoim składzie kolorowe pisaki, posypki i inne ozdoby? Pod przepisem na lukier królewski, znajdziecie analizę etykiet jadalnych ozdób cukierniczych. Zapraszam!

Czas przygotowania: 10 minut 

SKŁADNIKI na lukier:

  • 1,5 szklanki cukru pudru
  • 30 g białko (ok. jedno białko z jaka M)
  • 2 krople olejku waniliowego
  • barwnik spożywczy (opcjonalnie)

PRZYGOTOWANIE

  1. Przesiać cukier puder.
  2. Białka oddzielić od żółtek i wlać do miski. Miksować mikserem ręcznym ok. 10 minut na niskich obrotach, używając mieszadeł. 
  3. Dodać aromat waniliowy.
  4. Stopniowo dodawać cukier puder, ucierając przez 10 – 20 minut na najniższych obrotach miksera. Nie wolno ubijać zbyt szybko, ponieważ spowoduje to napowietrzenie cukru i utworzą się pęcherzyki powietrza. W gotowym lukrze nie powinno być najmniejszych grudek. Lukier powinien być gładki i lśniący.

Opcjonalnie

Teraz można wmieszać troszkę barwnika spożywczego w celu uzyskania kolorowego lukru. Barwniki możecie użyć dowolne – w płynie, w proszku lub w żelu/paście, naturalne lub sztuczne. 

 

Przepis na pierniki znajdziecie klikając na tutaj.

Zdobimy pierniczki!

Własnoręcznie zdobione ciasteczka przy pomocy kolorowych pisaków, posypek i innych jadalnych ozdób cukierniczych to niezawodny sposób na kreatywne spędzenie czasu w kuchni i zaimponowanie gościom. Etykietowy Boss podczas tegorocznej zabawy z piernikami zapoznał się z zakupionymi składnikami od firmy Dr. Oetker do zdobienia wyrobów cukierniczych. Firma zajmuje czołowe miejsce wśród marek produkujących słodkie artykuły spożywcze, a w dodatku niemalże wszyscy polscy konsumenci znają markę i darzą ją dużym zaufaniem. Właśnie dlatego postanowiłam sprawdzić skład następujących produktów:
 
  • Cukrowe pisaki Dr. Oetkera (4 tubki) 76 g 

Skład: cukier, woda, olej palmowy i rzepakowy, syrop glukozowy, skrobie modyfikowane, koncentrat ze spiruliny i kartamusa, barwniki (luteina, kwas karminowy, dwutlenek tytanu), emulgator (monostearynian polioksyetylenosorbitolu), substancja konserwująca (sorbinian potasu), aromat naturalny, substancja zagęszczająca (pektyny), regulator kwasowości (kwas cytrynowy).

  • Dr. Oetker Barwnik spożywczy czerwony 10 g

Skład: syrop glukozowy, cukier, barwniki (kwas karminowy, luteina), woda, substancja żelująca (karagen), regulatory kwasowości (kwas cytrynowy, kwas octowy, kwas mlekowy, mleczan sodu), substancja konserwująca (sorbinian potasu).

  • Dr. Oetker Barwnik spożywczy zielony 10 g

Skład: syrop glukozowy, cukier, koncentraty kartamusa i cytryny, woda, substancja żelująca (karagen), regulatory kwasowości (kwas octowy, kwas mlekowy, mleczan sodu), substancja konserwująca (sorbinian potasu), barwnik (błękit brylantowy FCF).

  • Posypka cukrowa Dr. Oetker 80 g

Skład: cukier, skrobia modyfikowana, tłuszcz roślinny palmowy, syrop glukozowy, koncentraty z kartamusa, cytryny, słodkiego ziemniaka i rzodkiewki, substancja przeciwzbrylająca (talk), barwnik (błękit brylantowy FCF).

  • Śnieżynki cukrowe od Dr. Oetker 38 g

Skład: cukier, mąka ryżowa, tłuszcz kakaowy, substancja zagęszczająca (tragakanta).

  • Dr. Oetker Złoto i Czerń Mix dekoracji cukrowych 83 g

Skład: cukier, dekstroza, mąka ryżowa, syrop glukozowy, oleje (palmowy i kokosowy), barwniki (dwutlenek tytanu, tlenki i wodorotlenki żelaza, węgiel roślinny), kakao o obniżonej zawartości tłuszczu, tłuszcz palmowy, substancje glazurujące (szelak, wosk pszczeli biały i żółty, wosk carnauba), substancja zagęszczająca (tragakanta), emulgator (lecytyny sojowe), kwas (kwas cytrynowy), aromat, sól.

Dekoracje świąteczne – BEZPIECZNE I NIEPOŻĄDANE składniki

Na czerwono podkreśliłam składniki, które z pozoru wyglądają podejrzanie lub rzeczywiście należą do szkodliwych substancji dodatkowych, których raczej powinniśmy unikać w codziennej diecie. Oczywiście raz w roku możemy pozwolić sobie na odrobinę fantazji i przymknąć oko. Ważne aby być świadom tego co kryją gotowe, kolorowe ozdoby cukiernicze. Poniżej znajdziecie opis podejrzanych substancji użytych do produkcji wyżej wymienionych  produktów.

1. Substancje glazurujące (Guma arabska E 414. Wosk carnauba E 903. Szelak E 904. Wosk pszczeli biały i żółty E 901) to substancje, które po nałożeniu na zewnętrzną powierzchnię środka spożywczego tworzą warstwę ochroną lub nadają jej błyszczący wygląd. 

  • Wosk pszczeli (E 901) jest to naturalna substancja wytwarzana przez pszczoły, stosowana jako nabłyszczacz lub nośnik. Otrzymuje się ją poprzez wytopienie wosku z ula, może być także pozyskiwana syntetycznie. Wykorzystuje się je także do nabłyszczania powierzchni świeżych owoców cytrusowych, jabłek, gruszek, brzoskwiń i ananasów.
  • Wosk carnauba (E 903) jest naturalnym woskiem roślinnym pozyskiwanym z liści palmy Copernicia cerifera, rosnącej w Brazylii. Używany jest do utwardzania wosku pszczelego, w konserwacji dzieł sztuki, wytwarzania wszelkich kosmetyków dekoracyjnych np. szminki oraz białej glazury tic-taców. Wosk carnauba sporadycznie może wywoływać reakcje alergiczne, podrażniać żołądek, wywoływać kontaktowe zapalenie skóry.
  • Szelak (E 904) jest wydzieliną czerwców pasożytujących na drzewach tropikalnych, która stanowi ochronną skorupkę dla ich larw. Szelak jest uznawany za nieszkodliwy, ale może wywoływać alergię kontaktową, podrażnienia skóry.

2. Emulgatory i substancje zagęszczające (Lecytyny sojowe E 322Guma tragakantowa E 413, Karagen E 407, Pektyny E 440, Monostearynian polioksyetylenosorbitolu E435to substancje umożliwiające utworzenie lub utrzymanie jednorodnej mieszaniny dwóch lub większej liczby niemieszających się faz, takich jak olej i woda w środkach spożywczych.

  • Guma tragakantowa (E 413) jest pochodzenia naturalnego, roślinnegoPozyskiwana z wypływającej substancji z pnia i gałęzi traganka gumodajnego z Azji Zachodniej.W cukiernictwie stosowana jako naturalny zamiennik do syntetycznego CMC. Poprawia elastyczność i plastyczność mas. Dodawana w celu utwardzenia oraz szybszego schnięcia form uzyskiwanych z mas i gum pasty.
  • Karagen E 407 jest to naturalny zagęstnik, stabilizator oraz emulgator, nośnik i substancja żelująca. Karagen stanowi mieszaninę polisacharydów. Substancja ta dodawana jest do śmietanki pasteryzowanej, dżemów, galaretek, marmolady, mleka w proszku, mleka zagęszczonego. Nie określono jego maksymalnej dawki, jaką człowiek może spożyć w ciągu doby. Karagen nie jest wchłaniany przez organizm.
  • Lecytyny sojowe (E 322) jest mieszaniną fosfolipidów, glikolipidów, triglicerydów, steroli i małych ilości kwasów tłuszczowych, węglowodanów i sfingolipidów. Lecytyna w organizmie człowieka jest bardzo ważnym elementem i pełni ważne funkcje w prawidłowym funkcjonowaniu mózgu i tkanki nerwowej. Lecytyna sojowa niekoniecznie musi pochodzić z genetycznie modyfikowanej soi.
  • Pektyny (E 440) są naturalnymi substancjami. Mają właściwości zagęszczające, żelujące, wykorzystywane są także jako emulgator i nośnik. Pozyskiwane są przede wszystkim z wytłoków roślinnych, głównie z jabłek, pigw, skórki pomarańczowej i buraków cukrowych. Substancje te dzielone są na pięć podgrup: Pektyny – E440a (i), Pektyniany sodu – E440a (ii), Pektyniany potasu – E440a (iii), Pektyniany amonu – E440a (iv) oraz Pektyny amidowane – E440b. Stosowane też w produktach niskokalorycznych, przeznaczonych dla osób odchudzających się, gdyż przyczyniają się do zmniejszenia łaknienia. Nie określono maksymalnej dawki pektyn, jaką człowiek może spożyć w ciągu doby.
  • Monostearynian polioksyetylenosorbitolu (E 435) jest to substancja syntetyczna wytwarzana z kwasu stearynowego, sorbitolu i tlenku etylenowego. Dzięki swym właściwościom, wykorzystywana jest jako emulgator i nośnik. Substancja ta dodawana jest do pieczywa cukierniczego, wyrobów ciastkarskich, gumy do żucia, substytutów mleka i śmietany, zup, a także do zemulgowanych sosów. Maksymalna, dzienna dawka monostearynianu nie powinna przekraczać 25 mg na 1 kg masy ciała.

3. Barwniki (Dwutlenek tytanu E 171, Tlenki i wodorotlenki żelaza E 172, Węgiel roślinny E 153, Błękit brylantowy FCF E 133, Luteina E 161b, Kwas karminowy E 120) to substancje nadające lub przywracające żywności barwę, obejmujące naturalne składniki żywności i naturalne źródła, które w normalnych warunkach ani nie są same spożywane jako żywność ani nie są stosowane jako typowe składniki żywności. W rozumieniu niniejszego rozporządzenia barwnikami są preparaty uzyskane ze środków spożywczych i innych jadalnych surowców naturalnych uzyskanych poprzez fizyczną lub chemiczną ekstrakcję, której efektem jest selektywna ekstrakcja pigmentów względem składników odżywczych lub aromatycznych.

  • Ditlenek tytanu (E 171) to biały barwnik, obecny w produktach spożywczych, kremach (zwłaszcza kremów przeciwsłonecznych), pastach do zębów oraz farbach. Często jest dodawany jako wypełniacz do leków. Naukowcy z Francji i Luxemburga stwierdzili, że ma działanie rakotwórcze i aż o 40 proc. zwiększa ryzyko powstania rozrostów przednowotworowych układu pokarmowego.
  • Tlenki i wodorotlenki żelaza (E 172) w zależności od odmiany może mieć kolor czerwony, brązowy, czarny, pomarańczowy i żółty. Przemysłowo produkowany z żelaza w proszku, jest pochodzenia naturalnego. Potencjalnie nieszkodliwy. Jednak należy mieć pod kontrolą poziom jego spożycia, ponieważ żelazo jest prawdopodobnie toksyczne we wszystkich postaciach i nadmiar może zagrozić zdrowiu.
  • Węgiel roślinny (E 153) jest to produkt pozostający po spaleniu części roślinnych, głównym składnikiem jest węgiel pierwiastkowy. Brak jakichkolwiek skutków ubocznych, jest stosowany w medycynie jako środek przeciwbiegunkowy.
  • Błękit brylantowy FCF (E 133) jest to syntetyczny czerwono-niebieski barwnik. Barwi żywność na kolor niebieski. Najczęściej występuje w postaci sproszkowanej, dobrze rozpuszcza się w wodzie. Błękit brylantowy wykorzystywany jest do produkcji żelatyny i produktów pochodnych, groszku konserwowego, napojów, przetworów mlecznych, płatków zbożowych, kasz, deserów oraz kremów do ciast. Dzienne spożycie tej substancji nie powinno przekroczyć 12,5 mg na 1kg masy ciała.
  • Kwas karminowy (E 120) jest to naturalny barwnik, nadaje żywności czerwony kolor. Otrzymywany jest z mielonych czerwców kaktusowych. Bardzo dobrze rozpuszcza się w wodzie. Dzienne spożycie nie powinno przekraczać 5mg na 1kg masy ciała.
  • Luteina (E 161b) jest to naturalny barwnik, nadający produktom żółty kolor. Luteina jest także przeciwutleniaczem, chroni oczy przed uszkodzeniami powodowanymi przez wolne rodniki. Dodawana jest do kandyzowanych owoców, napojów bezalkoholowych i winiarskich, wyrobów cukierniczych, lodów, serów topionych, musztardy, past rybnych, chipsów ziemniaczanych, zup, dżemów, preparatów dietetycznych, sosów oraz przypraw. Maksymalna dzienna dawka luteiny nie jest określona, ponadto jej spożywanie nie wykazuje skutków ubocznych.

Ciąg dalszy…

4. Stabilizatory (Dekstroza E 1200) to substancje umożliwiające utrzymanie właściwości fizyczno-chemicznych środków spożywczych; stabilizatory obejmują substancje umożliwiające utrzymanie w środkach spożywczych jednorodnej dyspersji dwóch lub większej liczby wzajemnie nierozpuszczalnych substancji, substancje stabilizujące, zachowujące lub wzmacniające istniejącą barwę środków spożywczych i substancje zwiększające zdolność środków spożywczych do wiązania.

  • Polidekstroza (E 1200) jest to syntetyczna substancja, środek zagęszczający i  wypełniający. Wiąże wodę i chroni przed uszkodzeniami spowodowanymi zamrażaniem. Nie stwierdzono przy normalnym spożyciu, w wysokich dawkach (powyżej 90 gramów) działa jak środek przeczyszczający.

5. Środki pomocnicze (Talk E 553b) są to wszystkie związki o symbolach E 500-E 599. Stosowanie środków pomocniczych w produkcji spożywczej nie zmienia ich smaku ani nie wpływa na ich zapach. Dodawanie ich służy jedynie przedłużeniu trwałości produktów. Substancje pomocnicze regulują także kwasowość.

  • Talk (E 553b) jest to naturalna substancja przeciwzbrylająca i wiążąca, otrzymywana z talku, pospolitego minerału należącego do krzemianów. Ponadto wykorzystywana jest także jako nośnik. Najczęściej występuje w postaci wysuszonego proszku, nie rozpuszcza się w wodzie. Nie określono maksymalnej ilości talku, jaką człowiek może spożyć w ciągu doby.

6. Substancje konserwujące (Sorbinian potasu E 202) to substancje przedłużające okres przydatności środków spożywczych do spożycia poprzez ochronę przed zepsuciem spowodowanym obecnością mikroorganizmów lub chroniące przed wzrostem mikroorganizmów patogennych.

  • Sorbinian potasu (E 202) jest to sól potasowa kwasu sorbinowego, jest naturalnym konserwantem, pozyskiwana na drodze różnych syntez chemicznych. Występuje w owocach jarzębiny europejskiej. Substancja ta wykazuje niszczące działanie w stosunku do drożdży i pleśni w środowisku kwaśnym. Sorbinian potasu stosowany jest do przedłużania trwałości serów, mlecznych napojów fermentowanych, ciast i napojów. Maksymalne spożycie dla ludzi wynosi 25mg na 1kg masy ciała. 
7. Skrobie modyfikowane to substancje otrzymane w wyniku jednego lub większej ilości zabiegów chemicznych na skrobiach spożywczych, które mogły być wcześniej podane zabiegom fizycznym lub działaniu enzymów, i mogą być rozcieńczone lub odbarwione kwasem lub ługiem. Na etykiecie skrobia modyfikowana może być określona symbolem E (E1404, E1410–E1414, E1420, E1422, E1440, E1442, E1450–E1452). Jest uznana za bezpieczny dodatek do żywności. Nie określono przy tym żadnych limitów dotyczących jej stosowania, co oznacza, że wolno używać jej w minimalnej ilości, jaka jest potrzebna, by otrzymać pożądany efekt (np. właściwą konsystencję). Stanowi jedynie dodatek do produktów spożywczych, który ma na celu poprawę ich konsystencji.
8. Regulatory kwasowości (Kwas cytrynowy E 303, Kwas octowy E 260, Kwas mlekowy E 270, Mleczan sodu E 325) to substancje, które zwiększają kwasowość środka spożywczego lub nadają mu kwaśny smak. Wymienione substancje należą do substancji pochodzenia naturalnego. Są one bezpieczne dla naszego zdrowia, dlatego nie musimy rezygnować z zakupu.

Na koniec…

Jak widać nie wszystkie E są takie straszne! Wiele substancji kryjących się za tym symbolem występuje w produktach naturalnych i nieprzetworzonych. Nie szkodzą, ale wręcz przeciwnie ‒ mają bardzo pozytywny wpływ na zdrowie np. kwas askorbinowy E 300.

Jednakże wiele z tych substancji dodanych do żywności może powodować lub nasilać problemy zdrowotne, np. reakcje alergiczne, bóle żołądkowe, astmę, zapalenia skóry i nadwrażliwość sensoryczną. Związki chemiczne w żywności mogą prowadzić także do wzrostu ilości substancji toksycznych w ludzkim organizmie. Warto wiedzieć, które z nich unikać.

Mają nadać atrakcyjny wygląd, poprawić smak, przedłużyć okres przydatności do spożycia, spulchnić, zagęścić, ale nie kosztem naszego zdrowia! 🙂

Dajce znać co myślicie na ten temat!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *